Een stervende kip moet je snel plukken.

De vaste levenskosten zijn onevenredig gestegen tegenover de inkomens van de meeste mensen, een vorm van verarming waartegen een overheid hoort te waken.

We zien echter een overheid die voorop loopt in het kaalplukken van zijn eigen bevolking. Ook het toelaten van eigen prijsopdrijvingen en boeteoplegging door geprivatiseerde ex overheidsinstellingen mag men niet tolereren. Het is een vorm van eigen rechter spelen en als privé onderneming de burger een straf/sanctie opleggen.

Er is veel rot in Nederland. De overheid loopt voorop in die vorm van innovatie.

 

Iedereen in  Nederland heeft op een andere manier te lijden onder dit regeringsbeleid. De een merkt dit financieel, de ander ontdekt te leven in een aftakelende onveilige samenleving. Hun kinderen en kleinkinderen zullen van het huidige kabinetsbeleid de dupe worden. Beslissingen op overheidsniveau dragen veel verder dan het onderwerp waar het over gaat. We leven nu in een politiek die paniekvoetbal speelt, waar het doel is en waarom men speelt weet ondertussen niemand meer.

Een beleid van dreigen en slaan.

Alleen een complete omslag kan de huidige politiek veranderen. Na de volgende verkiezingen zie ik het niet gebeuren dat er nog een democratie overblijft, simpelweg omdat het niet past in een geprivatiseerde maatschappij en omdat men het kan veroorloven de democratie af te schaffen. Het politieke beleid dat in Nederland decennia lang is gevoerd kan niet anders dan leiden tot een politiestaat. Het is een beleid van restricties en betutteling, van verboden en repercussie.
De chaos is al dusdanig dat de politiek steeds vaker naar geweld grijpt om macht te houden, dat is een laatste “redmiddel” voordat de boel klapt. De geschiedenis zit vol met dit soort verhalen.

 

Er zijn twee opties om de afbraak van dit land en het kapotmaken van de samenleving door de  huidige politiek te stoppen: de ene is politiek actief worden met als uitgangspunt  dienstbaarheid aan de gehele bevolking, de andere optie moeten we keihard proberen te vermijden. Als ik zie hoe de politiek omgaat met kritiek op het regeringsbeleid vraag ik me af op men juist probeert de tweede optie bij de bevolking los te peuteren.

De bereidheid van V&V.

V&V heeft de bereidheid om voor vrijheid en een prettige rechtvaardige samenlving te vechten, een samenleving met hoop en ene toekomst, in vrijheid.

Binnenkort zal dat ook duidelijk worden aan onze morele en fysieke steun voor organisaties en initiatieven en acties waar nodig.

Een samenleving is iets waar we allemaal onszelf voor moeten inzetten, bij V&V is geen links of rechts, alleen maar de wens op een toekomst in vrijheid. Vrijheid waar goed onderwijs vanzelfsprekend is, een gezondheidszorg die nastreeft te genezen en niet enkel zelf te blijven bestaan, waar werk wordt beloond en initiatief geen afstraffing krijgt. Een land waar iedereen recht heeft op wonen, en niet enkel recht in de vorm van een zin uit een verwaarloosd protocol.

Bij V&V geen compromis, enkel de juiste weg is goed, een persoonlijk EGO of partij politiek is geen garantie voor een goede beslissing, V&V kiest voor de goede beslissing.

Op alle vlakken zijn experts te vinden,  daar zal de kennis vandaan moeten komen, niet uit partijpolitiek en EGO trip van enkelen.

Carrière politici als doodsteek voor een vrije samenleving.

We leven in een  land waar politici van vader of zoon een carrière in de politiek hebben, en men leeft als een gescheiden toplaag. Toch wordt  ons land een democratie genoemd, terwijl de huidige kieswetgeving zo complex en veeleisend is dat het bijna een onmogelijkheid is geworden als nieuwe partij nog verkiesbaar te worden. De bestaande politieke partijen hebben hun wortels ondertussen overal en zijn persoonlijk afhankelijk geworden van het geheel.

 

Met de veranderende wereld zijn ook bestuurders nodig die in staat zijn die veranderingen te zien aankomen en daar op een nuttige wijze mee om weten te gaan. Er is visie nodig en een oplossing gerichte benadering van problemen. Een zakelijke benadering maar met als uitgangspunt mens en samenleving. Beslissingen moeten niet uit compromissen bestaan maar uit logische beslissingen, gemaakt met een toekomstvisie.

 

De huidige politiek probeert een vergiet van compromissen als boot te gebruiken en men propt zoveel mogelijk vingers in gaatjes, terwijl we gewoon een boot nodig hebben. Willen we als samenleving stabiel de 21^ste eeuw ingaan dan is er noodzaak om een nieuwe boot te bouwen en over te stappen zodra de boot kan varen.

Dat betekent dat het karkas van de oude politiek zal zinken en met hen diegenen die liever in het vergiet gaatjes dichthouden.

 

Na de 2^e wereldoorlog heeft de Nederlandse politiek doorgebouwd op een rotte fundering van een elitestelsel dat niet op kennis maar op kennissen is gebaseerd. Een kleine vrienden en familieclub die de touwtjes in handen had. Honderden jaren heeft dit systeem in meer en mindere mate gewerkt.
Na de oorlog is er veel veranderd, elite deels weg, politiek onder alle lagen van de bevolking, etc.

Stabiele samenleving gegarandeerd door een begrijpelijke grondwet.

Een stabiele samenleving bestaat uit mensen die gelukkig zijn, niet uit een uitgebreid wetboek.

Dat is de taak van de politiek, het zorgen voor het welzijn van de bevolking door het voeren van een stabiele betrouwbare politiek.

Zaken zoals scholing, gezondheidszorg, wonen en verzorging op oudere leeftijd moeten geen discussiepunten zijn waarbij alle zekerheid verdwijnt.

Godsdienst moet zonder angst kunnen worden beleden, het uitspreken van ideeën moet zonder angst voor vervolging mogelijk zijn, respect voor anderen een onbetwist begrip.

De Nederlandse samenleving heeft een nieuwe en deugdelijke grondwet nodig die deze zaken onbetwistbaar vastlegt en geschreven in een vorm die voor iedereen volledig te onthouden is.

Een samenleving is gebaseerd op gezamenlijke vooruitgang en zekerheid, beide punten ontbreken geheel in de laatste decennia van de Nederlandse politiek.

 

Als iedere Nederlander bij geboorte enkele vierkante meters grond als eigendom kreeg zou je een tastbare binding hebben met het land. Je gedrag van mensen zou in de basis al anders worden. Het deel uitmaken van de samenleving door een stukje tastbaarheid, door een grondwet die je als mens erkent, het zijn de noodzakelijke stukjes om een samenleving te zijn.

Persoonlijke ontwikkeling en overheidsbeperking hiervan.

De steeds uitgebreidere wetgeving en de lasten die op de burgers drukken maken persoonlijke ontwikkeling tot een buitenproportioneel gevecht. Een startende ondernemer moet al premies en belastingen betalen voordat hij/zij nog maar een euro heeft verdiend. Startende ondernemers zouden door de overheid moeten worden geholpen, zaken zoals ruim advies en gratis gezondheidszorg zijn actieve vormen die een overheid zou kunnen bieden. Belastingregelingen waardoor investeren in een nieuw bedrijf aantrekkelijk wordt is een diepere vorm van hulp.

 

Nederland is wereldwijd bekend van om o.a. Fokker, Philips en D.A.F.
3 voorbeelden waarin een persoon een goed bedrijf wist op te bouwen vanuit niets.
3 voorbeelden waarbij overheidsbemoeienis niet tot in iemands garderobe ging.
Nederland bezit een enorm potentieel aan mensen met goede ideeën, door regelgeving en financiële druk word 99% van deze mensen niet eens de kans gegeven hun plan uit te voeren.

 

 

In deze optiek begint het zelf ontwikkelen bij de lagere school.
Gratis onderwijs tot en met universitair niveau voor wie de capaciteiten heeft, omdat investeren in mensen ook investeren is in de toekomst en de samenleving als geheel. Wanneer mensen zichzelf optimaal kunnen ontwikkelen werkt dat door in de maatschappij. Daarvoor is een regeringsbeleid nodig dat die ruimte op alle vlakken mogelijk maakt,

Nederland kan enorm sterk staan op zowel economisch als maatschappelijk gebied zonder daarvoor van anderen afhankelijk te zijn.

Veranderende wereld.

We leven in een wereld die meer en sneller veranderd dan alle voorgaande generaties hebben meegemaakt. Er zijn meer mensen per vierkante kilometer, mensen uit andere culturen zoeken een plaats in onze samenleving, de versnippering van familieleden is groter dan ooit, de informatie en misinformatie die we krijgen is enorm, ons denken speelt zich deels af in zaken waar we eigenlijk geen enkel raakvlak mee hebben. Onze reacties worden daardoor ook onpersoonlijk.

Waar vroeger familie was om op terug te vallen is nu vaak een leegte en hulp is vaak voorzien van een prijskaartje

Het sociale netwerk van vroeger waarbij familie elkaar belangeloos hielp is alleen nog terug te vinden in gesloten gemeenschappen.

De praktijk voor velen is dat men voor hulp afhankelijk is van zorginstellingen.

We kennen onze buren soms niet eens meer, mensen die een straat verder wonen zijn soms gewoon totaal onbekend. Het zijn de gevolgen van een geautomatiseerde  maatschappij en de groei en centralisering van bedrijven.

De mens als nummer.

Teveel vertakkingen en achterkamer afspraken.

De Nederlandse politici hebben zichzelf met hun achterkamer afspraken en hun compromissen een netwerk bezorgd waar ze nu in verstrikt zitten. Het nemen van een logische en nuttige beslissing is niet meer mogelijk omdat men daarmee iemand uit het netwerk voor het hoofd stoot. Dat kan erg vervelend zijn omdat de rest van het netwerk daardoor onzeker wordt, immers wie is de volgende? Daardoor komen we nu in een economische en maatschappelijke put terecht waar iedereen alles kwijtraakt. Ook de rijken, hoe groter en hoger, hoe harder de klap. De logische oplossingen zijn uitgesloten. Jarenlang heeft De Haagse politiek een spel gecreëerd en is nu in een impasse geraakt. De huidige spelers komen hier niet uit zonder hun eigen regels te breken en daarmee hun eigen mensen tegen zich te krijgen. Dat is een doodvonnis voor eender welke huidige partij. Daarom ligt een oplossing niet binnen de macht van de huidige politieke partijen maar bij een nieuwe ongebonden partij. Daarom is V&V de beste oplossing.

 

De Nederlandse politiek moet ontzettend snel op de basiszaken concentreren en deze solide organiseren wil Nederland het blijven bestaan als land en functioneren als samenleving. Anders worden we straks een hele grote brokkelkoek en kunnen we de velden op om aardappels te rapen. Dat wordt in een overbevolkt land een behoorlijke knokpartij.