Een stervende kip moet je snel plukken.
De vaste levenskosten zijn onevenredig gestegen tegenover de inkomens van de meeste mensen, een vorm van verarming waartegen een overheid hoort te waken.
We zien echter een overheid die voorop loopt in het kaalplukken van zijn eigen bevolking. Ook het toelaten van eigen prijsopdrijvingen en boeteoplegging door geprivatiseerde ex overheidsinstellingen mag men niet tolereren. Het is een vorm van eigen rechter spelen en als privé onderneming de burger een straf/sanctie opleggen.
Er is veel rot in Nederland. De overheid loopt voorop in die vorm van innovatie.
Iedereen in Nederland heeft op een andere manier te lijden onder dit regeringsbeleid. De een merkt dit financieel, de ander ontdekt te leven in een aftakelende onveilige samenleving. Hun kinderen en kleinkinderen zullen van het huidige kabinetsbeleid de dupe worden. Beslissingen op overheidsniveau dragen veel verder dan het onderwerp waar het over gaat. We leven nu in een politiek die paniekvoetbal speelt, waar het doel is en waarom men speelt weet ondertussen niemand meer.
Veranderende wereld.
We leven in een wereld die meer en sneller veranderd dan alle voorgaande generaties hebben meegemaakt. Er zijn meer mensen per vierkante kilometer, mensen uit andere culturen zoeken een plaats in onze samenleving, de versnippering van familieleden is groter dan ooit, de informatie en misinformatie die we krijgen is enorm, ons denken speelt zich deels af in zaken waar we eigenlijk geen enkel raakvlak mee hebben. Onze reacties worden daardoor ook onpersoonlijk.
Waar vroeger familie was om op terug te vallen is nu vaak een leegte en hulp is vaak voorzien van een prijskaartje
Het sociale netwerk van vroeger waarbij familie elkaar belangeloos hielp is alleen nog terug te vinden in gesloten gemeenschappen.
De praktijk voor velen is dat men voor hulp afhankelijk is van zorginstellingen.
We kennen onze buren soms niet eens meer, mensen die een straat verder wonen zijn soms gewoon totaal onbekend. Het zijn de gevolgen van een geautomatiseerde maatschappij en de groei en centralisering van bedrijven.
De mens als nummer.
