Hypocrisie van godsdienst.
Als morgen Jezus op aarde zou verschijnen, als hij de doden zou laten opstaan, over water zou lopen en met een brood en een moot vis een vol stadion te eten zou geven zou het CDA hem voor staatsgevaarlijke activiteiten laten aanhouden en een belastingaanslag presenteren.
Dat is het CDA, totaal overtuigd van eigen gelijk, al moet men God of Allah daarvoor de mond snoeren. Wat mij opvalt is de compleet zakelijke reactie van sommigen hierop: het zogenaamde kosten baten verhaaltje.
Ofwel ben je een samenleving waar je via extra (medische) hulp degenen helpt die het wat moeilijker hebben, misschien uit menselijkheid, misschien omdat tegenslag ook jou kan overkomen.
Of je bent voorstander van een ieder voor zich maatschappij. Wie een maatschappij nastreeft waar ieder het zelf maar moet uitzoeken moet ook de gevolgen van zo’n maatschappij dragen en daar niet klagen.
Die gevolgen zijn simpel: totaal gebrek aan veiligheid en wantrouwen over en weer onder de bevolking.
Zowel vrijheid als veiligheid hebben een prijskaartje, het eindresultaat is echter zeer verschillend.
Politiek.
Een open en correcte overheid maakt een open en correcte samenleving.
Een land besturen kan zonder mensen opzettelijk op het verkeerde been te zetten.
Een regering die op basis van intimidatie en bedrog regeert moet zo snel mogelijk worden afgezet en de betrokken nooit meer worden toegestaan zeggenschap over anderen te hebben. V&V wil deze regering de deur en de politiek uit. We willen de politiek ten dienste van het volk, niet andersom.
In theorie moeten regels en wetten het leven soepeler laten verlopen, het maken van regels om regels te maken is een beetje erg achterlijk. Dat is echter de praktijk.
Politiek moet er zijn om de burgers dingen uit handen te nemen en waar nodig de weg te effenen, niet om hele volk te leren zitten en pootjes geven. Het doodvallen gebeurd al.
Politici moeten ten dienste staan van het volk en niet andersom.
Een beleid van dreigen en slaan.
Alleen een complete omslag kan de huidige politiek veranderen. Na de volgende verkiezingen zie ik het niet gebeuren dat er nog een democratie overblijft, simpelweg omdat het niet past in een geprivatiseerde maatschappij en omdat men het kan veroorloven de democratie af te schaffen. Het politieke beleid dat in Nederland decennia lang is gevoerd kan niet anders dan leiden tot een politiestaat. Het is een beleid van restricties en betutteling, van verboden en repercussie.
De chaos is al dusdanig dat de politiek steeds vaker naar geweld grijpt om macht te houden, dat is een laatste “redmiddel” voordat de boel klapt. De geschiedenis zit vol met dit soort verhalen.
Er zijn twee opties om de afbraak van dit land en het kapotmaken van de samenleving door de huidige politiek te stoppen: de ene is politiek actief worden met als uitgangspunt dienstbaarheid aan de gehele bevolking, de andere optie moeten we keihard proberen te vermijden. Als ik zie hoe de politiek omgaat met kritiek op het regeringsbeleid vraag ik me af op men juist probeert de tweede optie bij de bevolking los te peuteren.
Carrière politici als doodsteek voor een vrije samenleving.
We leven in een land waar politici van vader of zoon een carrière in de politiek hebben, en men leeft als een gescheiden toplaag. Toch wordt ons land een democratie genoemd, terwijl de huidige kieswetgeving zo complex en veeleisend is dat het bijna een onmogelijkheid is geworden als nieuwe partij nog verkiesbaar te worden. De bestaande politieke partijen hebben hun wortels ondertussen overal en zijn persoonlijk afhankelijk geworden van het geheel.
Met de veranderende wereld zijn ook bestuurders nodig die in staat zijn die veranderingen te zien aankomen en daar op een nuttige wijze mee om weten te gaan. Er is visie nodig en een oplossing gerichte benadering van problemen. Een zakelijke benadering maar met als uitgangspunt mens en samenleving. Beslissingen moeten niet uit compromissen bestaan maar uit logische beslissingen, gemaakt met een toekomstvisie.
De huidige politiek probeert een vergiet van compromissen als boot te gebruiken en men propt zoveel mogelijk vingers in gaatjes, terwijl we gewoon een boot nodig hebben. Willen we als samenleving stabiel de 21ste eeuw ingaan dan is er noodzaak om een nieuwe boot te bouwen en over te stappen zodra de boot kan varen.
Dat betekent dat het karkas van de oude politiek zal zinken en met hen diegenen die liever in het vergiet gaatjes dichthouden.
Na de 2e wereldoorlog heeft de Nederlandse politiek doorgebouwd op een rotte fundering van een elitestelsel dat niet op kennis maar op kennissen is gebaseerd. Een kleine vrienden en familieclub die de touwtjes in handen had. Honderden jaren heeft dit systeem in meer en mindere mate gewerkt.
Na de oorlog is er veel veranderd, elite deels weg, politiek onder alle lagen van de bevolking, etc.
Teveel vertakkingen en achterkamer afspraken.
De Nederlandse politici hebben zichzelf met hun achterkamer afspraken en hun compromissen een netwerk bezorgd waar ze nu in verstrikt zitten. Het nemen van een logische en nuttige beslissing is niet meer mogelijk omdat men daarmee iemand uit het netwerk voor het hoofd stoot. Dat kan erg vervelend zijn omdat de rest van het netwerk daardoor onzeker wordt, immers wie is de volgende? Daardoor komen we nu in een economische en maatschappelijke put terecht waar iedereen alles kwijtraakt. Ook de rijken, hoe groter en hoger, hoe harder de klap. De logische oplossingen zijn uitgesloten. Jarenlang heeft De Haagse politiek een spel gecreëerd en is nu in een impasse geraakt. De huidige spelers komen hier niet uit zonder hun eigen regels te breken en daarmee hun eigen mensen tegen zich te krijgen. Dat is een doodvonnis voor eender welke huidige partij. Daarom ligt een oplossing niet binnen de macht van de huidige politieke partijen maar bij een nieuwe ongebonden partij. Daarom is V&V de beste oplossing.
De Nederlandse politiek moet ontzettend snel op de basiszaken concentreren en deze solide organiseren wil Nederland het blijven bestaan als land en functioneren als samenleving. Anders worden we straks een hele grote brokkelkoek en kunnen we de velden op om aardappels te rapen. Dat wordt in een overbevolkt land een behoorlijke knokpartij.